MELINA

(na pusta scenę wtacza się butelka, za nim na czworaka wchodzi , bierze butelkę, sprawdza, widzi, że pusta, grzebie na wpół schowany w kulisach, wyciąga butelkę z „Mr Muscle”z rozpylaczem. Patrzy przez chwilę badawczo, otwiera usta, psika , smakuje, jest średnio zadowolony. Odkręca "spust" a rurkę wyciąga i zaczyna pić przez nią, wychyla się za kulisy i wyciąga szklankę z herbatą stamtąd plasterek cytryny wkłada na brzeg butelki. Pije i jest zadowolony)

Józwa - Danka ! Śniadanie!

Danka - (rozczochrana i rozmazana wnosi butelkę karton mleka i popielniczkę)

Józwa- (bierze peta z popielniczki i zapala) A mleko po co?

Danka- Jest zimne, stało w lodówce (przykłada sobie kartonik do głowy, Józwa częstuje ją papierosem)- Nie! Głowa mnie boli, normalnie czuję się jakby mnie ktoś kopnął w głowę.

Marian- (wchodzi utykając i rozcierając sobie nogę, z upitą butelką wódki )Ale w coś kopłem! Nic nie pamiętam.

(puk, puk, puk)

Józwa- Kto to?

Danka- Może Jurek?

Marian- Nie, Jurek śpi w wannie.

Józwa- To może Kazik?

Marian- Też śpi w wannie.

Józwa- Andzia też w wannie?

Marian- Nie sturlała się pod zlew.

Danka- No to kto?

(zza kulis!) – Policja!

Danka- Masz ci los, tak ciasno, a tu jeszcze policja się pcha.

Marian- Zajęte!

Policjant-Otwierać kurza melodia!

Danka- Ostry jest, Lepiej otwórz.

Marian- Otwarte.

Policjant- (wchodząc) No proszę! Co za melina!

Marian-  Panie władzo, proszę mnie aresztować ja już dłużej nie mogę.

Policjant- A co? Macie problem z alkoholem?

Józwa- Z alkoholem nie, tylko z pieniędzmi.

Policjant- Hm.To mieszkanie Józefa Kądzieły? Który to?

Marian- (półprzytomny) Ja.

Policjant- Dokumenty.

Marian- (daje dowód osobisty)

Policjant- Obywatel nie jest Józef Kądzieła, obywatel jest Marian Kalipczok.

Marian- (patrzy w dowód osobisty) O, faktycznie. Sorry.

Józwa – (patrząc w swój dowód osobisty, przecierając zdjęcie chuchając na nie) To chyba ja jestem.

Policjant-  A obywatelka to kto?

Danka- Danka, koleżanka, Józka, tzn. konkubina.

Policjant- (zapisuje) Danuta Konkubina. Z domu?(wskazując na publiczność)

Danka- Nie. Z bloku.

Policjant- A Ci to kto? ( wskazuje na publiczność)

Józwa- Prawdę mówiąc to nie wiem. Obudziłem się z kacem, patrzę a oni są i się patrzą...

Marian- To tak jak poznałeś Dankę. Obudziłeś się a Ona już była.

Danka- O przepraszam, ja się nie patrzyłam.

Policjant- Obywatele, są skargi, że co jakiś czas słychać w tym mieszkaniu śmiechy i oklaski. Sąsiedzi się skarżą bo nie mogą sobie posiedzieć w spokoju i zadumie

Marian- Ale my tu spokój kultura etc ...Panie milicjancie....

Józwa- Marian nie prowokuj...

Marian- O przepraszam Panie policjancie. Józek ma imieniny, to trzeba to jakoś uczcić.

Policjant- Zaraz, ale Józefa było w zeszłym tygodniu.

Marian- (pauza, skupione spojrzenie, z lekkim zdumieniem) Ale nam zeszło.

Józwa- Przy dobrej zabawie to i czas szybko leci.

Marian- Ale my cichutko. To oni Panie milicjancie...(pokazuje na publiczność)

Józwa- Marian nie prowokuj.

Marian- O przepraszam, Panie Policjancie.

Józwa- Śmieją się, hałasują. Głowa pęka. Niech Pan ich aresztuje i sobie idzie.

Policjant- Spokój! Policja wie co robić.

Józwa, Marian, Danka- Ha, ha, ha...

Policjant-Spokój! ( podchodzi do widza ) Dobry Wieczór. Co obywatel(ka) robi w mieszkaniu Józefa Kądzieły? Nazwisko? Gdzie obywatelka pracuje?

Ci pozostali to krewni? Koledzy z pracy? Nie? Zawsze się obywatelka szlaja po mieście z taką wielką grupą nieznajomych? Był(a) karana? A w dzieciństwie? Czy obywatelka spożywała alkohol? Proszę nadmuchać balonik (daje balonik do dmuchania*) Proszę wypuścić balonik. (wypuszcza -balon lata a policjant wącha ulatujące z niego powietrze) Półtora promila! Obywatelko, jesteście aresztowana. (chwyta za telefon, rzuca okiem na całą publiczność i mówi konspiracyjnie do telefonu) Czy my mamy na posterunku autobus, tak ze trzy autobusy. Mamy ! Jesteście wszyscy aresztowani. ( do telefonu ) To przysyłajcie. No mówiliście ze mamy. Aaaa, mówiliście że nie mamy. ( do publiczności ) Obywatele i obywatelki, tym razem się upiekło ale następnym razem będzie zakalec. Rozumiecie upiekło się - nie upiekło się, mokre ciasto. (wraca na scenę)

Marian- (trzyma upitą butelkę wódki i podaje ręce policjantowi do założenia kajdanek)

Panie policjancie, proszę mnie aresztować ja już dłużej nie mogę...

Policjant- (bierze butelkę od Mariana i wypija wódkę do końca, co trochę trwa)

Na razie tylko tyle mogę dla Pana zrobić ( salutuje i wychodzi )

Koniec

Autor: Dariusz ”Kamol” Kamys

WYWIADÓWKA
osoby: Matka, Ojciec, Syn

(Matka, i Syn wchodzą)

Matka - I co synku jak tam w szkole

Syn - Cool.

Matka- A jak tam na chemii?

Syn- Cool.

Ojciec - (wchodzi podminowany)

Matka - A coś ty taki…co się stało?

Ojciec - Co się stało? Byłem na wywiadówce.

Syn - (ucieka)

Ojciec - Wracaj! Wracaj, no co nie chcesz wiedzieć jakie masz stopnie tumanie!

Syn -  A co? Coś nie cool?

Ojciec- Cool-wa!

Matka - Zbyszku, spokojnie.

Ojciec - Jestem spokojny, teraz to ja jestem bardzo spokojny, bo droga ze szkoły zajęła mi pół godziny i po drodze wszystkie śmietniki powywracałem.

Matka - No i jakie ma stopnie nasz Marcinek?

Ojciec - Chyba twój! Bo to nie może być mój syn!

Matka - Źle siebie oceniasz. Spokojnie.

Ojciec - fizyka: 3= Dobra rozumiem. Niuton - Sruton, dobra ujdzie.

Rosyjski: 3- wot guljali pa Maskwie, ujdzie.

Chemia: 3= Tablica …no dobra.

Ale język polski : 2 Nie rozumiem. Synu, co ty robisz na lekcji polskiego?

Syn - Smsuje jak wszyscy

Ojciec - Bo jak ci zaraz (łapie się za pasek) wleję, skórę złoję!

Syn - (wybiega)

Matka - Zbyszku, Zbyszku spokojnie, no spo-koj-nie. nie krzycz. Nie krzycz.

Syn - (wraca z koszem na śmieci i podsuwa w pole rażenia Ojca))

Ojciec - Cicho matka, cicho!

Syn - Tato, nie krzycz na mamę, to nie wychowawcze.

Ojciec - Człowieku, przecież polski to twój ojczysty język.

Syn - No co, uczę się od piątego miesiąca życia, to po 12-stu latach mogło mi się znudzić.

Ojciec - Zrozum, człowiek uczy się całe życie.

Matka - To nie jest regułą (patrząc na ojca)

Ojciec - Dobra. Dalej. GEOGRAFIA   - 3- Dobra „u” otwarte, „ó” zamknięte rze, sze, cie, ścia - dobra ujdzie

Ale w-f - 3-. No ja tam Orłem Górskiego nie byłem, ale trzy minus z w-fu. Nie wstyd ci?!

Syn - Trochę wstyd. ale podobno to u nas rodzinne.

Ojciec - Co?! Rodzinne! (kopie śmietnik i przewraca) Kto ci tak powiedział?

Syn - Mój wuefista. Pan Krupczyński.

Ojciec - To on jeszcze ciągle uczy? (od niechcenia podnosi śmietnik Przepraszająco) No dobrze to ujdzie, ujdzie, ale zachowanie - naganne.

Syn - No było parę fajek w kiblu. No ale każdy wiek ma swoje prawa nie?

Ojciec - Co?!(łapie się za pasek)

Matka - (patrząc na ojca) No tu akurat Marcinek ma rację.

Ojciec - Nie broń go!

Matka - Nie krzycz na mnie, to nie wychowawcze (spogląda porozumiewawczo na syna)

Ojciec - Synu, przecież szkoła twoim drugim domem.

Syn - O, znowu przysłowie.

Ojciec - Tak, bo przysłowia są mądrością narodu.

Syn - Którego?

Ojciec - Co którego?

Syn - Którego narodu?

Ojciec - No naszego, a którego.

Syn - Co którego?

Ojciec - Naszego, naszego narodu.

Syn - A innych nie?

Ojciec - Nie wiem jak jest z innymi ale naszego na pewno tak.

Syn - E, to tata pewnie miał pionę z polaka i świadectwo z paskiem.

Ojciec - Z paskiem? Tak, dzięki ojcu co roku miałem świadectwo…z paskiem.

Syn - W takim razie ja obiecuję, że na koniec roku szkolnego postaram się tacie dorównać.(wychodzi)

Matka - No i widzisz coś narobił, a szło mu całkiem nieźle. 

Autor: Janusz Rewers

Biuro podróży

(Do biura podróży przychodzi lekko naburmuszony klient)

Klient - (dobrze ubrany, lekko zblazowany wchodzi do biura) Dzień dobry.

Biurowa - Dzień Dobry. O dzień dobry witam stałego klienta proszę siadać. Kawy herbaty?

Klient - Nie dziękuję.

Biurowa - To gdzie tym razem się wybierzemy, Majorka, Egipt , Wyspy Kanaryjskie?

Klient - Nieee, to dla biednych mięczaków.

Biurowa - Rozumiem, skoro coś bardziej wyszukanego to może : Halkidiki.

Klient - Byłem.

Biurowa - (szuka w katalogu) Nowa Kaledonia ?

Klient - Byłem

Biurowa - No to : Karpagona?

Klient - Byłem, proszę Panią, wszędzie byłem, ale to wszystko jest nudne i oklepane. Ja potrzebuje czegoś nowego, potrzebuje nowych wrażeń. Wie Panie baseny ciepłe kraje, zimne drinki - rzygam tym

Biurowa - Powiada Pan, że rzyga Pan po drinkach, klient nasz Pan. No nie wiem, no to może...??? (zaczyna szperać w katalogu)

Klient - (znajduje na mapie) Gliwice.

Biurowa - Gliwice ? Ale przecież tam jest brud, smród i żeby nie powiedzieć ubóstwo to powiem... huty.

Klient - Idealnie, ja Cię pędzę ( z wyraźnym napaleniem ) Gliwice.

Biurowa - Klient nasz Pan. To omówmy szczegóły. Dojazd ?

Klient - Ma być: długo, niewygodnie i zarypiaście zimno.

Biurowa - Pociąg osobowy, dla palących, druga klasa może być ?

Klient - Wie Pani, marzy mi się pociąg pełen rozjuszonych kibiców, ja Cię pędzę, to by było coś.

Biurowa - No niestety nie mamy tego w ofercie ale możemy zorganizować traktor.

Klient - Dobrze, ale kabrio, żeby dawało spalinami.

Biurowa - Klient nasz Pan. Wyżywienie pełne?

Klient - Tak. Śniadanie - hamburgery. Obiad - Zupki chińskie. Kolacja - słonina z bitą śmietaną. Tak, żeby mi całą noc na żołądku siedziało. Ja Cię pędzę.

Biurowa - Deser ?

Klient - Przeterminowane chipsy.

Biurowa - Nocleg ?

Klient - Zimny, obskurny hotel. Albo nie - schronisko

Biurowa - Takie dla zwierząt ?

Klient - Wykluczone, psy nie palą ani nie piją - żadnych emocji.

Biurowa - Czyli schronisko

Klient - Tak ! Pokój 20-sto osobowy z Rumunami.

Biurowa - Proponuję z harcerzami, oni hałasują cała noc przy gitarach i nie chcą za to pieniędzy.

Klient - Dobrze, niech będą harcerze.

Biurowa - Łazienka ?

Klient - Wykluczone! Żadnych takich. Blaszane wiadro przy łóżku. Ja Cię pędzę.

Biurowa - Co Pan chcę zwiedzić ?

Klient - Rzeźnia, pieczarkarnia, Operetka, oczyszczalnia ścieków.

Biurowy - Operetka?

Klient - Tak, a konkretnie kibel.

Biurowa - Klient nasz Pan. Życzy Pan sobie przewodnika ?

Klient - Tak. Tylko żeby śmierdział, przeklinał i nienawidził swojej roboty. Żadnych nudnych, wypachnionych poliglotów.

Biurowa - Klient nasz Pan. Jakieś wieczorne atrakcje ?

Klient - Obawiam się że harcerze mogą zawieźć w takim razie: hałas i łamanie mebli w sąsiednim pokoju, tak żebym nie mógł zasnąć, żadnych półśrodków. A portier ma być taki jak w akademiku, taki żebym się bał. Taki że on powie : dowód proszę a ja - nie mam ! Ha ha ha, ja Cię pędzę.

Biurowa - Jak Pan sobie życzy. A jaki widok z okna?

Klient - Wysypisko śmieci, a na nim kwitnąca jabłoń. I żeby przeszedł facet i ja ściął ! I pełno żuli grzebiących w śmieciach bo lubię patrzeć jak inni mają lepiej. Ja Cię pędzę.

Biurowa - Jak długi pobyt ?

Klient - 6 tygodni.

Biurowy - Wytrzyma Pan tyle ?

Klient - Weźcie jako zakładnika moja teściową. Jeśli nie wytrzymam, zabijcie ja.

Biurowa - Jak Pan sobie życzy. Coś jeszcze?

Klient - Tak, codziennie o szóstej rano chcę dostać w mordę mokrą szmatą.

Biurowa - W mordę ?

Klient - Niech Pani wpiszę : w ryj.

Biurowy - To wszystko ?

Klient - Tak. I liczę na inwencję.

Biurowa - Dziękuję, do widzenia.

Klient - Słucham ?

Biurowa - Dziękuje Panu bardzo. Do widzenia Panu.

Klient - Słucham ?!

Biurowa - (wstaje i wydziera się) Wynocha ty nadziany, świrnięty śmierdzielu !!!!

Klient - Super. Ja Cię pędzę.

  KONIEC 

 Autor : Janusz Rewers, Wojciech Kamiński

Kynigen Śnieżka

Zapowiedź: A teraz film pruski pt. “Kynigen Śnieżka”. Występują: Kynigen Śnieżka, Krasnoludki, Książe i Królowa Matka.

Aufzug eine (scena pierwsza)

Królowa–  (przeglądając się w lusterku) Du lusterko, sag mal mir, kto jest szynste in der welt?

Narrator –  (tłumaczy na język polski)  Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie?

Królowa– Was?! Kynigen Śnieżka? Meine ferfluchte madchen? Ich mus kęsim jom!

Narrator –  Co? Moja ukochana córeczka? Muszę ją załatwić!

Królowa– Snieżka! Snieżka! Śnieżka!

Narrator –  Snieżka! Snieżka! Śnieżka!

(Śniezka wchodzi)

Królowa– Śnieżka! Weck do lasu! Die wolfe werdeng guten kolacjen haben! Ha ha ha!

Narrator –  Wilki będą miały dobrą kolację! Hi hi hi!

Aufzug zwei (scena druga)

(wmaszerowują Krasnoludki)

Krasnoludki – Heil li, heil lo wir gehen zur arbeit!

Narrator –  hej ho, hej ho do pracy by się szło!

Koszałek – Wir zint Hitler Jugend Krasnoludken!

Narrator –  My jesteśmy młode sympatyczne Krasnoludki!

Śnieżka –  (wchodząc) Guten abent Krasnoludken!

Narrator –  Dzień dobry Krasnoludki!

Żwirek – Wie hest du metchen

Narrator –  Jak się nazywasz dziewczynko?

Śnieżka – Ich haise Kynigen Śnieżka!

Narrator –  Jestem krołewna Śnieżka!

Żwirek – Ich haise Żwirek!

Narrator –  Ja jestem Żwirek!

Koszałek – Ich haise Herman Koszałekalek!

Żwirek–  (zaciekawiony) Wo wonst du?

Narrator –  Gdzie mieszkasz?

Śnieżka– Hilfe mich bite!

Żwirek – Mich?

Koszałek – Mich?

Narrator –  Miś?

Śnieżka– Mich, mich!

Koszałek – Wir kaine mich, wir Krasnoludken! Was is los madchen?

Narrator –  My nie jesteśmy misie, my jesteśmy Krasnoludki. Co się stało dziewczynko?

Śnieżka– Geben sie mir kwatieren here!

Narrator –  Czy mogę zamieszkać u was?

Koszałek – Ja gut

Żwirek – Ja też gut!

Narrator –  O K !

Koszałek – Hast du hunger?

Narrator –  Jesteś głodna?

Śnieżka– Ja naturliche!

Narrator –  Tak naturalnie!

Koszałek – Weź apfel fur dich

Narrator –  Weź jabłuszko.

Śnieżka –  (Śnieżka gryzie jabłko) O gut apfel Anko, Anko........ferfluchte!

Narrator –  Dobre jabłko......o kurcze!

(Śnieżkaw umiera w niemeckich konwulsjach)

Koszałek –  (wyciąga telefon) Tryn, trynk!

Narrator –  Dzyń, dzyń!

Koszałek – Du olde Kynigen, musisz becalen, Śnieżka kaput!

Narrator –  Królowa musisz zapłacić, Śnieżka nie żyje!

(na scenę nieznacznie pojawia się Królowa z odebranym telefonem)

Królowa– Zer gut Krasnoludki, gut arbeit, das ist hundert niemiecka mark dla was!

Narrator – Dobra robota Krasnoludki, mam dla was sto marek niemieckich! (odłada słuchawkę i wychodzi)

Żwirek –  (bierze od Koszałka słuchawkę) Wo wonst du?

Narrator –  Gdzie mieszkasz?

(wchodzi Książe)

Książe – Guten morgen Krasnoludken! Wo ist Kynigen Śnieżka?

Narrator –  Cześć kurduple! Gdzie jest Królewna Śnieżka?

Koszałek – Hier, hier! Aber Śnieżka ist kaputt!

Narrator –  Tu, tu! Ale śnieżka jest nieżywa!

Książe – O mein Got!

Narrator –  Jezu Chryste!

Żwirek –  (zaciekawiony) Wo wonst du?

Narrator –  Gdzie mieszkasz?

Koszałek – Ona apfel essen.

Narrator –  Ona zjadła jabłuszko.

Książe – Ja dużo becalen za waser turbożołądek!

Narrator –  Ja dużo zapłacę za płukanie żołądka!

Książe – Zwei hundert niemiecka mark und....Volkswagen!

Narrator –  Dwieście niemieckich marek i Woldzwagen!

Koszałek – Ja das ist lepsha cena!

Narrator –  Tak to jest lepsza cena!

Żwirek –  (zniecierpliwiony) Wo wonst du?!

Narrator –  Gdzie mieszkasz?!

Książe –  (też zniecierpliwiony) Machen sie!

Narrator –  Do roboty!

Krasnoludki –  (robiąc Śnieżce płukanie żołądka śpiewają) 

Meine gelt und meine Volkswagen, hej, hej machen zu

Fahren wir nach kopenhagen, Kynigen Śnieżka ist gesund! (Śnieżka ożywa)

Koszałek – Śnieżka ist nicht kaput, się ist gezund...zdrowa!

Narrator –  Śnieżka już nie jest nieżywa, ona jest zdrowa!

Książe – Aaaaaaa Ich liebe dich Śnieżka!

Śnieżka – Aaaaaaa Ich liebe Dich Krolewich!

Narrator –  Und liebe, liebe, liebe!

Koszałek – Achtung! Rechts kommen! (zmaszerowują z niemieckim wigorem) Ein, zwei, ein, zwei.................

Narrator –  (schodząc z wigorem słowiański)  Jeden, dwa, jeden, dwa......... 

KONIEC

 Autor: Dariuisz “Kamol” Kamys