EGZAMIN 

Student: (wchodzi pewny siebie) Dzień dobry, panie profesorze.
Profesor: (zestresowany) Dzień dobry...
Student: Ja przepraszam, a pączki gdzie?
Profesor: Pączki?
Student: Egzamin musi być z pączkami.
Profesor: To ja przyniosę...

Profesor: ...Przepraszam, mam tylko Liona. (wyciąga batona) 

Student: To co? Może już zaczniemy?
Profesor: (przesuwa batona w kierunku Studenta) A nie można przełożyć tego na inny termin?
Student: Panie Profesorze...
Profesor: Panie Studencie...
Student: Panie Profesorze...
Profesor: Panie Studencie...
Student: Wstydziłby się pan!
Profesor: Wstydzę się.
Student: Niech pan zada chociaż jedno pytanie.
Profesor: A umie pan?
Student: Całą noc się uczyłem.
Profesor: To ja panu wierzę.
Student: Ale ja muszę mieć ocenę!
Profesor: Jaką ocenę?
Student: (lekko pobudzony pytaniem) Czy to podchwytliwe pytanie?
Profesor: Jakie pytanie? Ja o nic nie pytałem. Ja jestem profesorem. Ja wiem wszystko.
Student: (lekko wkurzony) No tak, ale czas ucieka, a panienka czeka.
Profesor: Ja w pana wieku też miałem sympatię.
Student: Tak? A jak miała na imię?
Profesor: Matematyka. To był najlepszy związek w moim życiu...
Student: Panie profesorze. Nad jezioro mamy jechać.
Profesor: My też jeździliśmy nad jezioro... Ona mi logarytmy tłumaczyła, a ja... całkowałem.

Student: Panie profesorze, jedno podstawowe pytanie... czy jest pan przygotowany do egzaminu?!
Profesor: (tłumaczy się) Dziekan miał wczoraj urodziny... było małe przyjęcie w gronie wykładowców...
Student: Rozumiem. Czyli odpowiedź brzmi nie. Proszę się zastanowić, co jest dla pana ważniejsze: uczelnia, czy imprezy u dziekana...
Profesor: Przepraszam, to się już więcej...
Student: Przeprosiny nic tu nie pomogą! Do zobaczenia we wrześniu! (wychodzi, konfiskując batona)

Profesor: (nieśmiale wpisuje do formularza) Marciniak, niedostateczny za nie podejście do egzaminu.  Ale ze mnie kosa.

KONIEC

autor: Maciek Obuchowicz